انگار که مردم شهر همانجور که داشتند آرام آرام زندگی میکردند ،آرام قدم میزدند ،حرف میزدند ، ایستاده مرده اند! فقط به زمین نیفتادند ! حالا شهر پر شده است از مجسمه های گاه متحرک !  و آنجاست که تو با صد هزار مردم تنهایی، بی صد هزار مردم تنهایی.